Mostrando entradas con la etiqueta Fiestas. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Fiestas. Mostrar todas las entradas

sábado, 13 de febrero de 2010

La Ventana


13 de Febrero de 2010, 11.00 a.m

Recién levantado y aún con legañas me pongo la bata de andar por casa; azul, como no. Con las zapatillas, azules también, camino hacia el salón, abro la doble ventana y me asomo a la calle.

Un pequeño Peter Pan bajaba la calle con su espada mientras luchaba contra Spiderman y sus telas de araña. Un poco más arriba veo a un Conde Drácula agarrando de la mano a Cenicienta, con sus zapatitos de cristal. Cruzando el paso de cebra observo a un cavernícola hablando por teléfono móvil. Parecía alterado. También vi pasar un coche, y, dentro del, a Blancanieves y sus dos enanitos en la parte de atrás mientras conducía su príncipe azul.

Y es que hoy es Carnaval. Hoy nadie es lo que es. Ayer fuimos nosotros y hoy somos aquéllos en los que llevamos pensando semanas. Hoy soy un gato veneciano. Ayer fui simplemente yo. Mañana nadie sabrá en lo que se convertirá.
Y ahora me voy, me espera mi máscara. Me parece que me voy a quedar en casa, le toca salir al gato, mientras tanto, yo cuido de su pescado fresco.

viernes, 1 de enero de 2010

Año nuevo


Empieza un buen año, y algunos lo comenzarán en una mágica compañía. La felicidad es posesión de uno mismo, y no se debe dejar marchar así como así. Y si es posible compartirla con un ser diminuto de un mes y medio de vida, mejor.

Hace poco volví de viaje y la verdad, el paisaje era precioso. En esos momentos, es cuando nada importa: sólo la ventanilla del coche y, como no, una cámara de fotos. Lástima que la calidad de ellas no sean buenas debido al reflejo de la ventana que no pudimos bajar por la abundante nieve del exterior. De momento, prefiero acompañar estas palabras con un chiste de Mafalda. Y mañana, ya se verá.

sábado, 5 de diciembre de 2009

Frío frío


El gato perdió sus botas,
Pérez ya no tiene dientes,
Papá Noel no va en trineo
Ni Sus Majestades en camello.

El viaje se va acabando
y la estrella se va apagando.
Escribo cuentos inacabados
al llegar fin de año.

Mira como hiela esta Navidad
con su blanca nieve,
suave cual algodón.
Fría canción.

El árbol no tiene piñas.
Los regalos pierden los lazos.
El buey y la mula
emigraron a París
mientras le cantan para dormir.

El polvo se vuelve hada
y la nieve cae esta mañana.
El Sol sale por el este.
En esta mañana de Diciembre,
en la que me gusta madrugar...

Mira como hiela esta Navidad
con su blanca nieve,
suave cual algodón.
Fría canción.

El gato anda descalzo,
el ratón necesita dentadura.
Mientras Papá Noel busca renos,
Sus Majestades buscan sus camellos.

Mira como hiela esta Navidad,
con su blanca nieve,
suave cual algodón.
Fría canción.


Perdona, Candela...

martes, 23 de junio de 2009

Noite de espíritus

Din por alí, que nesta noite máxica se comunícan o mundo do Alén (máis alá) có de máis acá. "Na Noite de San Xoán meigas e bruxas fuxirán". Entón, é hora de espantar ós malos espíritos.
O día máis longo e a noite máis curta. É a festa que marca o inicio do solsticio de verán. Nesta noite todo tería que ser perfecto. E, de momento, está sendo un día moi bo. Os gatos van polos tellados, os paxaros voan na noite de lúa negra e a xente pide desexos á fogueira.


Noite de espíritos,
que veñen e van.
Cada un coa súa manta.
atados sen máis.

Prisioneiros do tempo.
Temor á eternidade.
Cantantes da noite,
da noite de San Xoán.

Noite de lúa negra,
que alumea o ceo.
O ceo vermello.
Papel queimado,
de desexos cantados.
De desexos realizados.

Vinte espíritos van.
Voando sobre o ceo.
Gastando o seu tempo.
Na noite de San Xoán.

lunes, 5 de enero de 2009

A Sus Majestades los Reyes Magos de Oriente


Queridos Reyes Magos:


Este año he sido un niño muy bueno. Y, por la presente, os pido un poquito de sentido común para la gente. Más felicidad para todos. Un hada madrina para que nos guíe en nuestro camino, que últimamente la gente va un poco perdida, sin rumbo. Ya sabéis lo que digo. Los conocéis a todos perfectamente. Y sabéis cada movimiento que hacen cada día. Y bueno, ¿que tal el trabajo? ¿Cómo anda el mercado de deseos? Cada año más, ¿verdad? Y la crisis ni os deja respirar. Pues yo ya no os pido más. Solo que cuidado con el tráfico. Que me han dicho que este año, en el desierto, anda mucho rebaño. Y eso es muy raro. Así que me despido. Supongo que nos veremos el año que viene. Prometo no daros más guerra. Y portarme bien durante todo el año. Intentaré ordenar mi habitación más a menudo. Y hablar menos, os lo juro. Espero que siempre quede un hueco por ahí dentro, en vuestro corazón. No os olvidéis de contestarme. que llevo doce años esperando respuesta. Y nada, que no llega. A lo mejor el correo anda mal.O el viaje es muy largo, y os ahorráis las molestias. Os he prometido que hablaría menos, y así lo haré. Así que me despido. Buen viaje. Y me callaré.

Siempre vuestro, Gato Negro

miércoles, 31 de diciembre de 2008

adiós

Como decía Julieta Venegas: "Me voy, que lástima pero adiós. Me despido de ti y me voy". Y así es. Otro año que se va, y otro que nos llega. Un vaivén de sensaciones: tristeza, nostalgia por aquellas cosas que se van con este año 2008, alegría por las cosas que vendrán... De todas maneras, esta fiesta acaba reuniéndonos a toda la familia. Dicen por ahí que no comer todas las uvas trae mala suerte. Quien quiera, que lo piense... porque si es así, yo ya hubiera tenido algún accidente grave. Intentaré no atragantarme este año y no tener seis uvas en la boca como el año pasado.
Sí, esto es el Fin del año, pero no el fin de la vida. Y la mejor edad, es estar vivo.
Feliz 2009.

LOS PIRATAS & AMARAL: LOS AÑOS 80

miércoles, 17 de diciembre de 2008

Navidad 2009


Mi primera Navidad en el blog, mi primera Navidad con cámara... Para mucha gente esta será su primera Navidad, la primera de todas sus vidas. Y para otros, la última. Pero aún así no hay que deprimirse por tanta crisis y tanto regalo, lo que importa es el detalle. Aunque si es un detallazo... mejor que mejor. El pasado 7 de diciembre, como cada año en cada puente del 6 y el 8, pusimos el árbol. Nos llevó toda la tarde, y mereció la pena. La verdad es que nos quedó bonito. Precioso, diría yo.


Desde hace cinco años (la primera vez fue en 2004) mi tía celebra una fiesta que se llama "El Chocolate de Navidad". Ahí nos da unos regalos y los sorteos... ¡es lo mejor! A parte, su árbol es genial. Muy alto y muy bien decorado. La verdad, es que aunque seamos pocos (como en la fiesta del Chikilicuatre a Eurovisión 08 que solo éramos 4) nos lo pasamos genial. Cualquier excusa es buena. Este año el "Chocolate" es ya muy pronto. Y se lo "curra" tanto... Le queda la casa preciosa. Este año puso una especie de "miniciudad de cuento de hadas". Más bonito... Y las cajas de música. ¡ME ENCANTA! Donde hay una buena fiesta, ahí está ella.

sábado, 1 de noviembre de 2008

Halloween I


Ha llegado la noche de las brujas... y, en la antigüedad, todo el mundo se ponía nervioso por si le venía a comer el Coco o le venía a raptar en Hombre del Saco. Ahora no es nada más que una fiesta, pero en la que, con FrankEstein, se pasa miedo, mucho miedo. Contando relatos de fantasmas, brujas, de soledad, de lagos y de mares, de amores y desamores. De magia y de terror... Esto es Halloween, una fiesta de lo más tenebrosa. Al día siguiente, todos lloran la perdida de los más queridos. Llegó el día de Todos Los Santos. Es la hora de ir al cementerio a saludar a los difuntos. Pero... cuidado a ver si hay alguien rencoroso contigo por ahí.