O mundo dos adultos: As excursións en familia

Bos días. Benvidos un día máis a "O mundo dos adultos". Hoxe falaremos sobre as excursións en familia. Eses festivos nos que todo está pechado e que non se sabe que facer...
O estres comeza cando todo o mundo está case preparado para saír da casa e a nai comeza a dicir:
- Xa está todo preparado?! Seguro?! Pois anda, imos que xa e tarde! Como?! Que aínda no puxeches os zapatos?! E eu aquí estresada para nada?! Pon os zapatos e a calar! E ti?! Sae do ordenador agora mesos! XA!
Despois dos entrantes de estres, comeza a viaxe. Normalmente, a viaxe non é so da familia. Normalmente vén alguén de fóra: tío, tía... E, cando están todos para saír, danse conta de que falta "esa persoa":
- Xa está! Coma sempre, a tardar! Seguro que parou por algún lado! Xa o estou vendo..!
Cando chega o/a que falta, comeza a viaxe no coche. Agora comeza a mellor parte.
- Están os cintos abrochados?- di o condutor-. Pois nada, imos!
Os primeiros minutos do viaxe fálase de moitas cousas. Pero, despois, comézase a falar sobre a velocidade..:
- Hei, ti non vas moi rápido?- pregunta o copiloto.
- Non, muller. Non te preocupes. Imos pola autopista!- contéstalle o condutor.
- Xa, pero na autopista pódese ir ata os 120k/m, pero ti vas a 127!
- E que máis da? Sempre se pode pasar un pouco máis do debido.
- E logo as multas? Quen as paga?
E namentres, os de atrás a rir. E así ata quen sabe cando...
Cando se chega ó lugar previsto, todo é feliz. Fotos por aquí, fotos por alá... E falando das fotos...
Neste caso, o fotógrafo é o neno máis pequeno do grupo. Os maiores posan para a fotografía durante aproximadamente... 5 minutos. Aquí comeza o diálogo:
- Veña, un sorriso!- berra o fotógrafo.
- Pataca!- corean os fotografados.
- Un segundiño... que teño que quitar o flash...
- Veña, apura.
- Xa está. Ah!, teño que deixar pasar a esas persoas.
- Xa temos o sorriso conxelado!
E así ata que se saca unha boa foto...
A viaxe de volta e, na maioría das veces, en silenzo.
Nenos e nenas de Galicia, durmide coa mente tranquila porque o mundo dos adultos é así.

O mundo dos adultos - Comidas familiares

Benvidos de novo a "O mundo dos adultos". Hoxe falaremos das comidas familiares. Para comezar, están os típicos tardóns. E, namentres eles non veñen, o resto da familia xa comeza a criticar: "E mira que lles dixen que viñesen pronto!... E, ó final, a esperar!". Cando xa chegan, despois dos bicos, a avoa anuncia: "Veña! Todo o mundo á mesa!". E se alguén se retrasa en sentarse, a avoa xa se altera e grita: "Pero ti que fas! Queres sentarte na mesa!". Cando está todo o mundo na mesa comendo comeza o tema do viño. Alí participa o avó: "Puf, que viño máis malo". E todo o mundo a critica-lo viño. Salvo os nenos, que beben auga. Á hora do postre comezan as críticas sobre a comida: que se está sosa, que se está salada, que se sempre se fai isto, que se... Eu que sei!
Agora entramos nos temas de conversación durante a comida. O neno ó que lle encanta facer cousas e ter plans de futuro, comeza a falar sobre o que se vai facer ó día seguinte. Cando a súa nai ou pai e a veces tamén algunha tía ou tío, se está incluído neses plans, di: "Non me programes!". E incluso, ás veces, a coro.
Pero así é o mundo dos adultos. Nenos e nenas de Galicia, durmide coa mente tranquila, pois o mundo dos adultos é así.

O mundo dos adultos - Política en época electoral

Boas tardes, benvidos un día máis a "O mundo dos adultos". Hoxe falaremos sobre a política en época electoral. A pesar do que diga Condado, eu noto (e moito) que nas comidas cando se está en silenzo o único de que se fala é de política. Falacalada , diremos. E, despois de pensar, o pai da casa di: ¿Votamos ó BNG? Ou tamén podemos votar ó "pesoe". ¿E ó PP? Non nos esquezamos de Esquerda Unida... E así toda a comida. Un verdadeiro tostón. E os nenos, namentres a sufrir. A veces entre os nenos da casa crúzanse as miradas de aburrimento. E, como non, seguidas de risas. No almorzo é ben distinto. Despois de levantarse, ninguén está para falar de política. Coas "legañas" pegadas nos ollos e coa tosta na man, calquera se pon a falar das eleccións. Ó menos uns minutos de tranquilidade para os cativos da casa. E cando chega a cea... Iso si que é o peor! Alí é cando chegan as rifas. Que se a ver se amañan xa a rúa de enfronte da casa, que se a ver si ven un bo alcalde, que se os bancos da praza son moi incómodos, que se isto, que se aquelo... Polo tanto, acábase o día enfadado e falando de política. Nenos e nenas de Galicia, durmide coa mente tranquila, pois o mundo dos adultos é así.